Hz. Ebubekir (r.a.)

Nesep ve İslam Öncesi Hayatı

Hz. Ebubekir, asıl adı Abdullah bin Osman olan ve Teymoğulları'ndan gelen saygın bir sahabe idi. Babası Ebu Kuhafe, annesi ise Ümmülhayr (Selma binti Sahr) olarak bilinir. Nesebi, altıncı göbekteki dedesi Mürre bin Ka'b vasıtasıyla Peygamberimiz (s.a.v.) ile birleşmektedir.

Cahiliye döneminde bile temiz bir fıtrat üzere yaşamış, hiç içki içmemiş ve putlara secde etmemiştir. Mekke'nin en büyük nesep alimi (soy kütüğü uzmanı) olarak tanınıyor ve bu bilgisi sayesinde toplumda derin saygınlığa sahipti. Aynı zamanda dürüstlüğüyle tanınan saygın bir tüccardı ve insanlar onun meclisine hem ticaret hem de ilmi sohbetleri için gelirlerdi.

İslam'a Girişi - Sorgusuz Sualsiz Teslimiyet

Hz. Ebubekir, Sâbikûn-i Evvelûn (İlkler) arasında yer alır. Peygamberimiz (s.a.v.) ile 18-20 yaşlarına dayanan kadim dostlukları vardı ve Hilfü'l-fudûl gibi mazlumun yanında durma ahitlerinde bir araya gelmişlerdi.

Nübüvvet haberi yayıldığında ticaret için Taif'e gitmek üzere hazırlık yapmaktaydı. Haberi alır almaz, hazırlıklarını olduğu gibi bırakıp, çantalarını bile yere koymadan doğruca Hz. Muhammed (s.a.v.)'e koşmuştur. Hiçbir mucize talep etmeden, tek bir tereddüt göstermeden iman etmiştir. Bu tereddütsüz biat, İslam tarihinde eşine rastlanmaz bir sürat ve sadakattir.

İman ettikten hemen sonra annesi Ümmülhayr'ı sırtında taşıyarak Darü'l-Erkam'a getirmiş ve Efendimiz'in dualarıyla annesinin de hidayet bulmasına vesile olmuştur.

Mekke Dönemindeki Çile ve Fedakarlıkları

Çivili Ayakkabı Hadisesi

Kabe'de İslam'ı haykırırken Utbe bin Ebi Muayt'ın vahşi saldırısına uğramıştır. Utbe, altı çivilerle kaplı ayakkabılarıyla Hz. Ebubekir'in yüzüne, çehresi tanınmaz hale gelene dek vurmuştur. 24 saat boyunca bilinci kapalı kalan Hz. Ebubekir, gözlerini açtığında annesine sorduğu ilk soru şuydu: "Eyne Resulullah?" (Resulullah nerede, o ne haldedir?)

Kölelerin Azadı

Servetini müminleri hürriyete kavuşturmak için kullanmıştır. Bilal-i Habeşi'yi 200 dirhem gibi fahiş bir bedelle satın alırken, müşriklerin alaycı gülüşlerine karşı "Bin dirhem isteseniz de verirdim" diyerek imanın değerini göstermiştir. Babası Ebu Kuhafe'nin "Neden güçlü köleleri değil de zayıfları alıyorsun?" sorusuna "Babacığım, ben sadece Allah'ın rızasını istiyorum" cevabını vermiştir.

"Sıddık" Makamı ve Miraç Hadisesi

Miraç hadisesi, Hz. Ebubekir'in karakterindeki "Sıddık" mühürünün tüm dünyaya ilan edildiği andır. Ebu Cehil ve avanesi, bu doğaüstü haberi alay konusu yapmak için ona koştuklarında aldıkları cevap tarihi olmuştur:

"Eğer o söylüyorsa, şüphesiz doğrudur! Ben ona bundan daha ötesinde, her an semadan haber geldiğine inanıyorum."

Hz. Ebubekir, merak ile şüpheyi birbirinden ayırmış ve teslimiyetin huzuruna ermiştir. Sıddık olmanın iki şartını hayatında birleştirmiştir: Her daim doğru konuşmak ve her şartta doğrunun yanında saf tutmak.

Hicret ve Sevr Mağarası

Hicret emri geldiğinde Hz. Ebubekir'in gösterdiği sevinç, bir "ölüm arkadaşlığına" duyulan iştiyaktı. İhtiyaten aylar öncesinden hazırladığı iki deve, onun her an "Haydi!" emrine olan hazırlığının göstergesidir.

Sevr Mağarası'ndaki üç gece, sadakat tarihinin zirvesidir. Mağaraya girince yılan deliklerini elbisesini parçalayarak kapatması, son deliği ise topuğuyla örtmesi ve yılan tarafından ısırılmasına rağmen Efendimiz uyanmasın diye kımıldamaması, beşerî aşkın çok ötesinde bir haldir.

Müşrikler mağaranın ağzına kadar geldiğinde yaşadığı endişeye karşılık nazil olan ayet onu "İkinin İkincisi" mertebesine taşımıştır:

"La Tahzen, innallahe meana" (Üzülme, Allah bizimledir) - Tevbe Suresi, 40. ayet

Cömertliği ve Tebük Seferi

Hz. Ebubekir'in cömertliği, kalbindeki nifakı infakla tedavi etme sanatıydı. Tebük Seferi hazırlıklarında Hz. Ömer malının yarısını getirip hayırda yarışırken, Hz. Ebubekir elinde ne varsa, evinde ne bulduysa getirip Efendimiz'in önüne sermiştir.

Resulullah (s.a.v.) sordu: "Çocuklarına ne bıraktın ya Eba Bekir?" Hz. Ebubekir'in cevabı, teslimiyetin kelimelere dökülmüş nihai haliydi:

"Onlara Allah ve Resulünü bıraktım!"

Bu cevap üzerine Hz. Ömer, Hz. Ebubekir'i hayırda geçmenin imkânsızlığını bir kez daha ikrar etmek zorunda kalmıştır.

Peygamber'in Vefatı ve Ümmetin Teskini

Vefat haberiyle Medine sarsıldığında, Hz. Ömer'in celadeti dahi bir savrulmaya dönüşmüşken; Hz. Ebubekir sarsılmaz bir dağ gibi ayakta durmuştur. Efendimiz'in mübarek naaşını alnından öperek "Hayattayken de güzeldin, vefatında da güzelsin" demiş ve dışarı çıkarak ümmetin akidesini şu sözlerle tahkim etmiştir:

"Ey insanlar! Kim Muhammed'e tapıyorsa bilsin ki Muhammed ölmüştür. Kim Allah'a kulluk ediyorsa bilsin ki Allah Hayy'dır (diridir), asla ölmez."

Bu hutbe, ümmetin istikametini belirlemiş ve peygamberlerin vefat ettikleri yere defnedileceği bilgisini paylaşarak defin yeri tartışmasını da çözmüştür.

Halifelik Dönemi

Hz. Ebubekir'in iki yıl üç aylık hilafeti, "ikindi vakti gibi kısa ama gölgesi uzun" bir bereket devridir. Bu kısa sürede davasından bir dirhem taviz vermemiş, ridde savaşlarıyla İslam devletinin birliğini korumuş ve İslam'ın yayılmasına öncülük etmiştir.

Hilafeti boyunca adalet, kararlılık ve tevazu örneği sergilemiş, ümmetin birliğini sağlamış ve İslam'ın sağlam temeller üzerinde yayılmasını sağlamıştır.